Yalnızlığın Yaşlılıkta Hafızayı Nasıl Etkilediğine Dair Yeni Kanıtlar Bulundu

Nörobilimciler uzun zamandır yalnızlık ile yaşlı yetişkinlerdeki bilişsel gerileme arasında bir bağlantı olduğunu biliyordu. Ancak yeni bir uzunlamasına çalışma, yalnız hisseden kişilerin daha fazla hafıza bozukluğu yaşamasına rağmen, beyinlerinin mutlaka daha hızlı yaşlanmadığını ortaya koyuyor.

Hafıza Kaybının Başlangıç Noktası Etkileniyor

Aging & Mental Health dergisinde yayımlanan rapora göre, yüksek düzeyde yalnızlık çeken yaşlı yetişkinler, anında ve gecikmeli hatırlama testlerinde daha düşük puanlar alıyor. Buna rağmen, altı yıl boyunca hafızalarının gerileme hızının, yalnız olmayanlarla neredeyse aynı olduğu tespit edildi. Universidad del Rosario'dan araştırmayı yöneten Luis Carlos Venegas-Sanabria, yalnızlığın hafızanın ilerleyici gerilemesinden ziyade başlangıç durumunda daha belirgin bir rol oynadığını belirtiyor.

10 Binden Fazla Yaşlı Yetişkin İncelendi

Araştırma ekibi, yaşlanmayı incelemek için en sağlam veritabanlarından biri olan Avrupa Sağlık, Yaşlanma ve Emeklilik Anketi (SHARE) verilerini analiz etti. Altı yıl boyunca, 12 Avrupa ülkesinden 65 ila 94 yaş arasındaki 10.217 yetişkin takip edildi. Katılımcıların yalnızlık seviyeleri ve hafıza testlerindeki performansları düzenli olarak değerlendirildi.

Sonuçlar, yaşın hafıza seviyesi ve gerileme hızındaki en önemli belirleyici olduğunu gösteriyor. 75 yaşından itibaren puanlar daha hızlı düşmeye başlarken, 85 yaşından sonra bu gerileme çok daha belirgin hale geliyor. Depresyon ve diyabet gibi kronik hastalıklar da başlangıç puanını düşüren faktörler arasında yer alıyor.

Fiziksel Aktivite Bilişsel Bir Kalkan Görevi Görüyor

Çalışma ayrıca fiziksel aktivitenin daha iyi başlangıç hafıza puanlarıyla ilişkili olduğunu buldu. Ayda en az bir kez orta veya şiddetli fiziksel aktivite yapan kişiler, hatırlama testlerinde daha başarılı oldu. Bu etki gerileme hızını değiştirmese de, bir tür "bilişsel tampon" işlevi görerek temel hafıza seviyesini yükseltiyor. Uzmanlar, yalnızlığın genellikle daha az sosyal etkileşim ve artan depresyon riski ile ilişkili olduğunu, bunun da bilişsel performansı doğrudan etkilediğini vurguluyor.

Birleşmiş Milletler projeksiyonlarına göre, 2050 yılına kadar dünyadaki her altı kişiden biri 65 yaşın üzerinde olacak. Toplumlar, yaşlılığın artık bir istisna değil norm haline geleceği bir döneme giriyor. Bu bağlamda, yaşla birlikte ortaya çıkan demans ve diğer nörodejeneratif hastalıklar, sağlık kurumları için en büyük zorluklardan biri olmaya devam edecek.