Yeni Araştırma: Zayıflama İlaçları Alkol Bağımlılığına Karşı Umut Veriyor

Obezite ve tip 2 diyabet tedavisinde yaygın olarak kullanılan GLP-1 sınıfı ilaçlar, şimdi de bağımlılık tedavisi için umut vadediyor. American Journal of Psychiatry dergisinde yayımlanan Faz 2 klinik araştırmasına göre, semaglutid etken maddeli ilaçlar yetişkinlerde ağır alkol tüketimini ve alkole bağlı sorunları önemli ölçüde azaltıyor.

Ağır Alkol Tüketiminde Belirgin Düşüş

Colorado Üniversitesi Anschutz Tıp Fakültesi tarafından yürütülen araştırmaya, orta ve şiddetli düzeyde alkol kullanım bozukluğu olan 50 yetişkin katıldı. Sekiz hafta süren çalışmada katılımcılara rastgele olarak ağızdan alınan semaglutid veya plasebo verildi. Tedavi sürecinde dozaj kademeli olarak artırılarak günde 7 miligrama kadar çıkarıldı.

Sonuçlar, ilacın günlük içki sayısını tamamen sıfırlamasa da, ağır alkol tüketilen gün sayısında dramatik bir düşüş sağladığını gösterdi. Plasebo grubuyla karşılaştırıldığında, semaglutid kullanan hastaların alkol arzularında ve alkolün yol açtığı olumsuz sonuçlarda ciddi azalmalar kaydedildi. Tedavi sonunda, semaglutid grubundaki katılımcıların yüzde 81'i Dünya Sağlık Örgütü'nün riskli alkol tüketimi seviyesini en az bir kategori düşürmeyi başardı.

Bağımlılık Tedavisinde Yeni Bir Dönem mi?

Araştırmayı değerlendiren Psikiyatri Profesörü Dr. Joseph Schacht, bu bulguların mevcut ilaçlardan fayda görmeyen hastalar için yeni bir tedavi seçeneği sunduğunu belirtti. Schacht, "Bu çalışma, alkolü tamamen bırakmaya çalışmayan kişilerde dahi ağır ve zararlı kullanımın azaltılabileceğini gösteriyor. Ağır tüketimi azaltmak bile hastalar ve aileleri için anlamlı iyileşmelere yol açabilir" ifadelerini kullandı.

Öte yandan, çalışmada dikkat çeken bir diğer bulgu ise kenevir kullanımıyla ilgili oldu. Araştırma öncesinde kenevir kullandığını belirten 11 kişilik küçük bir alt grupta, semaglutid kullanımının kenevir tüketilen gün sayısını da azalttığı gözlemlendi. Uzmanlar, FDA onaylı bu ilaçların bağımlılık tedavisindeki potansiyelini tam olarak anlamak için daha geniş çaplı klinik çalışmalara ihtiyaç duyulduğunu vurguluyor.